Dwie grupy kobiet siedzą naprzeciwko siebie. Przed zespołami leżą indyjskie instrumenty. Kobiety mierzą się wzrokiem. Myśleliście, że bitwa na głosy to wymysł Zachodu? W północnych Indiach i Pakistanie organizowano muzyczne potyczki, zanim to było modne. Zaraz dojdzie do szczególnego pojedynku
W lutym 2011 roku główny wokalista zespołu rockowego Cairokee przeszedł przez egipski plac Tahrir i zaśpiewał jedną z najbardziej kultowych piosenek egipskich protestów: „Saut al-huriyya” („Głos wolności”). Lider zespołu Amir Eid przemierzał zatłoczony plac, podczas gdy demonstranci i demonstrantki z różnych warstw społecznych, wyznający różne religie, patrzyli bezpośrednio w kamerę i bezgłośnie wypowiadali przejmujący tekst piosenki. To była chwila pełna obietnic i marzeń, a wielu demonstrujących trzymało ręcznie robione transparenty, na których znalazły się fragmenty „hymnu rewolucji”.
Mashrou’ Leila, czyli „nocny projekt”. Czterech Libańczyków, którzy zaczynali na Uniwersytecie Amerykańskim w Bejrucie w 2008 roku. Koncertowali w bejruckich knajpach. „Nocny projekt” stał się symbolem i ikoną na arabskiej niezależnej scenie muzycznej, ale i arenie międzynarodowej
Trzy młode kobiety gotują, rąbią drwa, a nawet golą jakiegoś mężczyznę, śpiewając przy tym o wielkiej miłości. W końcu, przebrane w różowe dżelabije (luźne okrycie ciała w krajach arabskich), wskakują na odkrytego dżipa i jadą przez pustynię. Ich celem jest baśniowy pałac.