Iranki wracają na stadiony, czyli Pokojowa Prasówka
Iran: po czterdziestu latach kobiety siadają na trybunach stadionu.
Iran: po czterdziestu latach kobiety siadają na trybunach stadionu.
Arzu Nuri, kiedy porusza się między stołami pracowni, zręcznie przelewając klarowny płyn w szklanych fiolkach, emanuje pewnością siebie i profesjonalizmem. Ma 30 lat i jest techniczką laboratoryjną w największej fabryce chemicznej w Afganistanie
Asghar Farhadi w psychologicznym dramacie społecznym „Co wiesz o Elly?”, prezentuje Irańczyków rozdartych między tradycją a nowoczesnością. Zniknięcie tytułowej Elly, nie tylko niszczy sielankę, ale sprawia, że ukryte wzorce kulturowe, niczym instynkt, zaczynają przemawiać przez bohaterów
Dwie grupy kobiet siedzą naprzeciwko siebie. Przed zespołami leżą indyjskie instrumenty. Kobiety mierzą się wzrokiem. Myśleliście, że bitwa na głosy to wymysł Zachodu? W północnych Indiach i Pakistanie organizowano muzyczne potyczki, zanim to było modne. Zaraz dojdzie do szczególnego pojedynku
Flora Northwest miała 6 lat, gdy została zmuszona do opuszczenia swojej rodziny i udania się do Ermineskin Indian Residential School w Albercie. Przez następne 10 lat mieszkała w szkole, gdzie była ofiarą fizycznej, duchowej, werbalnej i seksualnej przemocy z rąk księży, sióstr zakonnych i pozostałej kadry placówki. Ból tych dni towarzyszy jej do dzisiaj.
„Poddaję się całkowicie” – to słowa przysięgi składanej przez kobiety w oddziałach Tamilskich Tygrysów. Jaką cenę za emancypację płacą dziś ptaki wolności – bojowniczki ze Sri Lanki? Jest wcześnie. Chwila…
Trzy młode kobiety gotują, rąbią drwa, a nawet golą jakiegoś mężczyznę, śpiewając przy tym o wielkiej miłości. W końcu, przebrane w różowe dżelabije (luźne okrycie ciała w krajach arabskich), wskakują na odkrytego dżipa i jadą przez pustynię. Ich celem jest baśniowy pałac.
Nie kocham tego dziecka. Wiem, że to jego ojciec popełniał zbrodnie, a ono jest niewinne. (…) Ale jaki z niego będzie człowiek? Moje pozostałe dzieci wiedzą, że ojciec małego to…
Siedmioletnia Zarmina Mohammadi z Afganistanu przychodzi, jak co dzień, do szkoły. Uczennice bawią się na zewnątrz. Jest rok 2011, w Afganistanie stacjonują amerykańscy żołnierze. W tym samym roku wojsko amerykańskie zabija przebywającego w Pakistanie Osamę bin Ladena, lidera terrorystycznej organizacji al-Ka’ida. Niedługo później ówczesny prezydent USA, Barack Obama, zapowiada zmniejszenie liczby żołnierzy amerykańskich w Afganistanie.
Majowe wybory do parlamentu w Libanie były przełomowe. Po pierwsze, są nadzieją na realną zmianę i lepszą przyszłość w kraju pogrążonym w kryzysie. Po drugie, do parlamentu pośród 1043 osób kandydowało 88 młodych osób w przedziale wiekowym od 25 do 35 lat i 155 kobiet. To historyczne liczby, biorąc pod uwagę fakt, że Liban niechlubnie plasuje się w czołówce państw z największą dysproporcją płci na stanowiskach decyzyjnych. Liban zajmuje 145-te miejsce na 153 krajów w raporcie Gender Gap opublikowanym przez Światowe Forum Ekonomiczne.