„Nie zapomnij nakarmić gołębi. Dziennik z Gazy” to świadectwo pięciu miesięcy ludobójstwa, pisane od 7 października 2023 roku do 2 marca roku kolejnego. To również manifest troski o każde istnienie: ludzkie i zwierzęce
Zbiór reportaży z Palestyny autorstwa Dalii Mikulskiej, „Kiedyś wszyscy byliśmy tu ludźmi”, prowokuje do zadania pytania, co w istocie dzieje się w Palestynie, że o człowieczeństwie jeden z jej mieszkańców mówi z goryczą w czasie przeszłym?
To nie jest opowieść o suchych statystykach, lecz intymny portret czterech Chinek, których życie rozgrywa się w szczelinie między ekonomiczną wolnością a politycznym zniewoleniem
Dlaczego ludobójstwo dokonywane na naszych oczach odbywa się przy aprobacie i wsparciu największych państw Zachodu, a zarazem w atmosferze społecznego milczenia?
Są wojny, w których można jasno określić linię frontu i przeciwników. Oraz konflikty, gdy trudno rozróżnić wroga od przyjaciela. Jedno się jednak nie zmienia: jak pisze Paweł Pieniążek, „wojna zastaje człowieka wszędzie, nawet w jego własnym domu”
„Zdrowy rozsądek podpowiada nam, że rasizm istnieje, ponieważ istnieją rasy. W rzeczywistości bardziej adekwatna jest odwrotność tego stwierdzenia: rasy wymyślono, by usankcjonować i usprawiedliwić rasizm” – pisze Suhaiymah Manzoor-Khan, autorka książki „Sterroryzowani. W pułapce islamofobii”
Rozdzielone rodziny, stracone relacje i wszechobecna kontrola. Mieszkańcy i mieszkanki Zachodniego Brzegu znoszą ograniczenia i upokorzenia, a ich codzienność naznaczona jest cierpieniem. Autor „Jednego dnia z życia Abeda Salamy” nie sięga po dane liczbowe ani statystyki. Maluje rzeczywistość, opowiadając pełne współczucia i zrozumienia historie ludzi, którzy starają się odnaleźć w bezlitosnym systemie
Maroko. Miejsce, w którym edukacja seksualna praktycznie nie istnieje, za to kult czystości ma się świetnie – przecież wszystkie niezamężne kobiety to dziewice, prawda? Leila Slimani pozwala nam zajrzeć do świata, w którym rozmowy o seksie odbywają się w kuluarach, koniecznie szeptem. A „Seks i kłamstwa” pozwala nam je usłyszeć
Pisanie o miłości często niesie ze sobą ryzyko otarcia się o banał. Ale Konrad Piskała wybiera konkret – ludzkie historie z krwi i kości, bohaterów i bohaterki o rozmaitych, naznaczonych cierpieniem, ale i szczęściem życiorysach. To Afryka pozbawiona stereotypów i uchwycona empatycznym, wnikliwym okiem nie tylko reportera, ale przede wszystkim człowieka
Nocuń nie owija w bawełnę. Bez retuszu dzieli się z nami opowieściami kobiet, których wysłuchała przez lata podróży po terenach byłego ZSRR. Kobiet tak różnych, jak zróżnicowane są tereny, które przemierzyła