Od zwykłego człowieka do autorytarnego władcy
Aby zrozumieć dzisiejszą Turcję, konieczne jest sięgnięcie do przeszłości Erdoğana i ostatnich 20 lat pod jego przywództwem. Przedpremierowo recenzujemy dokument BBC „Turcja: imperium Erdoğana”
-
-
Refleksja na temat radykalizmu. Recenzja książki „Bractwo”
Potrzeba więcej debiutów takich, jakim okazała się powieść „Bractwo” Mohameda Mbougara Sarra. Senegalski pisarz, migrant, pisząc o fundamentalistycznej organizacji w fikcyjnym kraju, stworzył ponadczasową opowieść o fanatyzmie, wojnie, systemie, wykorzystywaniu religii do własnych celów, kontrolowaniu społeczeństwa i wreszcie człowieku, któremu przyszło w takich realiach funkcjonować
-
Bo każdy może być sobą. Małe książki, wielki przekaz
Salam Lab recenzuje. Co zrobić, gdy dziecko czuje się „inaczej” w nowym środowisku? Jak pokazać najmłodszym, że wielokulturowość jest fajna? Odpowiedź na te pytania można znaleźć w małej książce o wielkim przekazie
-
Książkowy wypad majówkowy na czas inflacji
Klasyk arabskiej literatury. Reportaż z tzw. Bliskiego Wschodu. Migracyjna proza autobiograficzna. Poetycki reportaż o trzęsącej się ziemi. Te książki zabiorą was w podróż. Zwiedzicie z nimi Oman, Egipt, Hiszpanię, Ukrainę i Włochy. Redaktorki Salam Lab polecają lektury na majówkę
-
Powróceni. Co przeżyli Afrykańczycy w niemieckich koloniach?
Co dzieje się z ludźmi, którzy są świadkami i uczestnikami przemarszu imperiów? Uczestnikami mimo woli, bo nie wyrazili na to zgody ani nie mieli na to ochoty. O „Powróconych” Abdulrazaka Gurnaha pisze Aleksandra Łojek
-
Co się stanie, gdy przyjmiesz do siebie gościa? Recenzja książki „Gość” Ariane Koch
„Odkąd pojawił się gość, cały dom ma rozmiar malutkiego pokoiku.
Tak w ogóle, odkąd pojawił się gość, rzeczy są przeważnie mniejsze, w tym pieniądze na koncie i pomidor w lodówce, którego nikt nie chce zjeść.
Odkąd pojawił się gość… -
Wojciech Jagielski o świecie w czasach chaosu
W sierpniu 2021 tysiące Afgańczyków i Afganek zdecydowało się na ucieczkę z kraju, w którym władzę ponownie przejęli talibowie. Światowe media obiegły zdjęcia z kabulskiego lotniska, na których widać jak osoby desperacko chwytają się samolotów, które miały zabrać je w bezpieczne miejsce, z dala od talibskich rządów. Setki z nich dotarły do Polski, część próbuje ułożyć sobie życie od nowa, część od miesięcy tkwi w podlaskich lasach.
-
Najgłupszy czy najsprytniejszy film?
Mały Siawasz ma wadę wymowy. Jąka się, gdy ze spuszczonym wzrokiem, powoli i bełkotliwie wypowiada zdanie, które wybrzmiewa prawie zupełnie niejasno. „Mój tata nie kłamie” – mówi do kobiety, od której zależy wolność jego ojca. „Wiemy, synku” – odpowiada współczująco kobieta. „My po prostu nie rozumiemy, co on mówi”
-
Reporter spalił swój kanadyjski paszport i oddał się w ręce przemytników. Matthieu Aikins o migracjach do Europy
Epoka wiedzy minęła. Nadziei, jaką rozbudziła we mnie książka Aikinsa, nie pokładam w sile przekazu informacji o migracjach. To raczej wiara w siłę emocjonalnego oddziaływania, którą ma to świadectwo. Aikins nie jest Karskim. Dziś potrzebujemy innego bohatera
-
Elif Shafak o „wewnętrznym haremie”. Recenzja „Czarnego mleka”
Kobiety, depresja, literatura, sufizm, Turcja, feminizm, role społeczne, zmiany nazwiska. Wreszcie, my sami. Czy to wszystko może się zmieścić w jednej książce? Nieprawdopodobne, a jednak, odpowiedź brzmi: tak. A wszystko dzięki talentowi Elif Shafak, tureckiej pisarki, której książki są tłumaczone na kilkadziesiąt języków. Shafak jak zwykle nie zawodzi. Oto „Czarne mleko”
